Schola Jackonutki
W naszej parafii działa muzyczna schola dziecięca JACKONUTKI, która swoim śpiewem wzmacnia oprawę muzyczną podczas niedzielnej Mszy Świętej o godzinie 10:00.
Zapraszamy serdecznie wszystkie dzieci: dziewczynki i chłopców do dołączenia do scholi. Próby odbywają się w niedzielę o godz. 9:00 w dolnej kaplicy.
Kontakt: P. Marian Gil, tel. 507-240-206
Chór Parafialny
Próby chóru odbywają się we wtorki o godzinie 19:00.
Chór w naszej Parafii powstał jesienią 2017 roku z inicjatywy Księdza Proboszcza. Pomysł padł podczas pikniku parafialnego, a organizacji i prowadzenia chóru podjęła się mieszkająca na terenie naszej Parafii śpiewająca aktorka Justyna Schneider.
Rozbudowywał się repertuar i zgłaszały się też nowe osoby chętne do śpiewania. W najlepszym pod względem liczebności okresie chór liczył ponad dwadzieścia osób. Pandemia Covid 19 w latach 2020–2021 przerwała pracę chóru na ponad rok. Ze względu jednak na swoje intensywne zajęcia zawodowe w teatrze powierzyła ich prowadzenie Pawłowi Gancarzowi, który jeszcze przed wybuchem pandemii sprawdził się w tej roli, zastępując niekiedy Justynę. Z biegiem czasu okazało się, że przyjdzie mu prowadzić chór samodzielnie – i znakomicie się ze swego zadania wywiązuje. Próby odbywają się systematycznie, stale rozszerza się też repertuar utworów. Problemem jest jednakże liczba uczestników.
W chórze jest miejsce dla każdego, kto tylko czuje się na siłach, by śpiewać. Niekoniecznie trzeba się odznaczać jakimiś nadzwyczajnymi zdolnościami śpiewaczymi. Próby przebiegają w sympatycznej i niestresującej atmosferze. Na pewno nie będzie też problemem opanowanie dotychczasowego repertuaru – przed planowanym występem przewidziane do śpiewania pieśni są starannie ćwiczone i przypominane. Jest to sposób na wartościowe i twórcze wykorzystanie czasu, sposób na oderwanie się od codziennych spraw i problemów – a zanurzenie się na jakiś czas w sferze sacrum. Warto się o tym przekonać i zaznać radości wspólnego wielbienia Boga śpiewem.
Kontakt: [email protected]
Tel: P. Paweł dyrygent: +48 727 555 383
Ministranci i lektorzy
To podstawowa grupa w każdej parafii, przeznaczona dla młodych mężczyzn, chłopców po I Komunii św. Chcemy nie tylko nauczyć się, jak prawidłowo pełnić zaszczytną służbę przy ołtarzu, ale także pogłębiać swoje rozumienie i przeżywanie Świętych Tajemnic sprawowanych w liturgii i tworzyć grupę solidnych i dobrych przyjaciół.
Oaza Młodzieżowa
Ruch Światło-Życie: Celem Ruchu Światło-Życie jest wspólne zrozumienie i przeżycie tego, co oznacza dar sakramentu chrztu świętego, a więc odpowiedź na pytanie: O co chodzi w chrześcijaństwie? Szukamy jej przez naukę, jak coraz głębiej przeżywać liturgię, wspólne rozważanie Słowa Bożego i doświadczenie braterskiej wspólnoty. Jeśli szukasz Żywego i Prawdziwego Boga albo chcesz zacząć to robić, to serdecznie Cię zapraszamy do wspólnej drogi!
Strona naszej oazy parafialnej
Oaza Rodzin
„Przymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu.”
Ks. Franciszek Blachnicki, założyciel Domowego Kościoła, gałęzi rodzinnej Ruchu Światło-Życie, mówiąc o sakramencie małżeństwa, zwracał uwagę, że znakiem widzialnym są tutaj relacje osobowe między dwojgiem, którzy zawierają przymierze małżeńskie. Jednak relacje między mężczyzną i kobietą nie są wolne od zła, które dotyka człowieka tak z zewnątrz, jak i z jego wnętrza. Ten nieporządek wynikający z grzechu wypaczył wzajemną komunię mężczyzny i kobiety, jaka była od początku darem Stwórcy. „W sakramencie małżeństwa to Bóg czyni siebie gwarantem i zobowiązuje się dokonać tego, co znaki sakramentalne wyrażają i co jest w nich celebrowane, mianowicie ukształtowania jedności z dwojga różnych.”
Domowy Kościół Ruchu Światło-Życie pomaga małżonkom sakramentalnym czerpać z łaski i mocy sakramentu małżeństwa, uczy jak żyć tym sakramentem i celebrować go przez całe życie. Łączy on w sobie charyzmaty Ruchu Światło-Życie i międzynarodowego ruchu małżeństw katolickich Equipes Notre-Dame, od którego przejął ideał duchowości małżeńskiej, czyli dążenia ku Bogu w jedności ze współmałżonkiem.
Duchowość małżeńska proponowana w ramach Domowego Kościoła jest realizowana poprzez przyjęcie elementów formacyjnych nazywanych zobowiązaniami – darami. Są to codzienna modlitwa osobista połączona z lekturą Pisma Świętego, regularne spotkanie ze słowem Bożym, codzienna modlitwa małżeńska jako wspólne stawanie przed Panem, codzienna modlitwa rodziny, jako wspólnoty zanurzonej w Bogu, comiesięczny dialog małżeński i wynikająca z niego reguła życia (systematyczna praca nad sobą), uczestnictwo przynajmniej raz w roku w rekolekcjach formacyjnych. Nie są one celem samym w sobie, ale środkiem do celu. Ich realizowanie odbywa się w małżeństwie poprzez codzienny wspólny wysiłek małżonków, podejmujących i realizujących poszczególne zobowiązania oraz poprzez wzajemną pomoc małżeństw w kręgu w dążeniu do Chrystusa (idea małej grupy jako środowiska koniecznego do wzrostu wiary).
W naszej Parafii działa jeden krąg Oazy rodzin. Ze względu na duże zainteresowanie rodzin powstaje druga wspólnota. Na terenie parafii mieszka także kilka małżeństw, które należą do kręgów w innych parafiach, a do naszej parafii przeprowadzili się później.
Róże Różańcowe
Jak podkreślał św. Jan Paweł II: «Modlitwa różańcowa jest modlitwą człowieka za człowieka; jest modlitwą ludzkiej solidarności, modlitwą wspólną odkupionych, która odbija w sobie ducha i intencje pierwszej z odkupionych, Maryi, Matki i obrazu Kościoła; jest modlitwą za wszystkich ludzi świata i historii, żywych i umarłych, powołanych do tworzenia wraz z nami Ciała Chrystusa i do stania się wraz z Nim współdziedzicami chwały Ojca».
W Lyonie w roku 1826 zawiązały się różańcowe wspólnoty modlitewne pod nazwą Stowarzyszenie Żywego Różańca. Ich założycielka Paulina Jaricot pisała: „Najważniejszą rzeczą i najtrudniejszą jest uczynić różaniec modlitwą wszystkich”. Uważała, że każdy człowiek może znaleźć w ciągu dnia kilka minut, aby odmówić dziesiątek różańca, czyli jedną tajemnicę.
Paulina Jaricot zaczęła organizować piętnastoosobowe grupy, nazwane później «żywymi różami». Każda z osób należąca do piętnastoosobowej wspólnoty modlitewnej zobowiązywała się do odmawiania codziennie jednej tajemnicy różańca, co sprawia, że wszyscy razem odmawiały cały różaniec. Ojciec Święty bł. Jan Paweł II uzupełnił różaniec o tajemnice światła. Spowodowało to konieczność poszerzenia róż do dwudziestu osób w każdej.
Wszyscy członkowie róży, choć odmawiają jedną z tajemnic, mają udział w dobrach duchowych tak, jakby odmówili cały różaniec. Nieodmówienie tajemnicy nie oznacza grzechu, ale stanowi utratę zasługi. Celem Stowarzyszenia Żywego Różańca jest wspieranie modlitwą, ofiarą duchową i materialną działań misyjnych Kościoła.
Spotkanie w I sobotę miesiąca, godz. 8:00
Margaretki
Cele Apostolatu Margaretka:
- modlitwa za wybranego przez grupę kapłana,
- troska o jedność kapłanów z biskupem i między sobą,
- współpraca między kapłanami i świeckimi,
- wspieranie powołań do kapłaństwa i życia zakonnego.
Apostolat Margaretka, czyli ruch osób modlących się za kapłanów, powstał 1 sierpnia 1981 roku w Kanadzie. Założony został, za aprobatą miejscowego biskupa, przez osobę świecką – panią Louise Ward.
Patronką ruchu została Najświętsza Maryja Panna Matka Kościoła, natomiast jako logo wybrano margaretkę, czyli polny kwiat. W centrum kwiatu wpisuje się imię księdza, a na siedmiu płatkach imiona osób, z których każda modli się w wybranym przez siebie dniu tygodnia.
Do rozkwitu Margaretek przyczynili się franciszkanie z parafii w Medjugorie, szczególnie ojciec Jozo Zovko. Ich świadectwo o mocy i znaczeniu tej formy modlitwy pomogło w szybszym rozpropagowaniu jej na całym świecie. W Polsce Margaretki pojawiły się jako oddolna inicjatywa osób świeckich. Księża Biskupi zgromadzeni na 372 Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski, które obradowało w dniach 14-16 kwietnia 2016 roku, ustanowili Opiekuna Krajowego Apostolatu Modlitwy za Kapłanów „Margaretka”.
Dziś istnieje ogromna potrzeba systematycznej modlitwy za kapłanów. Warto zakładać Margaretki swoim księżom (proboszczom, wikariuszom, krewnym). Każdy dzień jest dobry, aby złożyć przyrzeczenie modlitwy (jubileusz, imieniny, pielgrzymka, odpust). Zewnętrznym znakiem przynależności jest otrzymanie blankietu z tekstem modlitwy za kapłana. Blankiety można pobrać ze strony www.apostolatmargaretka.pl.
W naszej Parafii modlitwą MARGARETEK objęci są kapłani obecnie posługujący, jak i Ci, którzy wcześniej pracowali w naszej wspólnocie. Bóg zapłać za cichą i wierną obecność.